Najważniejsze fakty: Waginoplastyka rekonstruuje rozciągnięte po porodzie ściany i mięśnie pochwy; perineoplastyka odtwarza wejście do pochwy i koryguje bolesne blizny po nacięciu krocza. Dr Albayrak traktuje je jako operacje czynnościowe: sprawdza, czy nie występuje obniżenie pęcherza moczowego i nietrzymanie moczu, i planuje odpowiednie leczenie każdego z tych problemów — czasem wspólnie z urologiem. Waginoplastyka trwa 1–2 godz. w znieczuleniu podpajęczynówkowym lub ogólnym; wymaga jednej nocy w szpitalu i ok. tygodnia pobytu w Stambule.
Poród — zwłaszcza dużego dziecka lub kilka porodów drogami natury — może rozciągnąć mięśnie i tkanki pochwy oraz krocza. Niektóre kobiety odczuwają to jako rozluźnienie pochwy lub osłabione czucie podczas współżycia; inne czują ciężar, uwypuklenie albo popuszczają mocz przy kaszlu lub śmiechu.
„Nie postrzegam waginoplastyki wyłącznie jako operacji estetycznej. Nawet gdy kobieta przychodzi z powodów estetycznych, zawsze oceniam stronę czynnościową — czy występuje obniżenie pęcherza, czy jest nietrzymanie moczu — i odpowiednio planuję rekonstrukcję.” — Op. Dr. Gülcan Albayrak
Na czym polegają te operacje
- Waginoplastyka (plastyka tylnej i/lub przedniej ściany pochwy) napina ściany pochwy i leżące pod nimi mięśnie, zwężając kanał pochwy.
- Korekta cystocele przywraca na miejsce obniżony pęcherz moczowy, gdy uwypukla się on do pochwy.
- Perineoplastyka odtwarza wejście do pochwy i krocze, usuwając bolesną lub nierówną tkankę bliznowatą po nacięciu lub pęknięciu krocza.
Nietrzymanie moczu: nie każde jest takie samo
Popuszczanie moczu przy kaszlu, kichaniu lub śmiechu (wysiłkowe nietrzymanie moczu) często wiąże się z osłabieniem struktur podporowych; pierwszym etapem leczenia jest nadzorowany trening mięśni dna miednicy przez co najmniej trzy miesiące, a jeśli popuszczanie się utrzymuje, można rozważyć ukierunkowaną operację leczącą nietrzymanie moczu — a nie zabieg zwężenia pochwy. Nagła, silna potrzeba oddania moczu (naglące nietrzymanie moczu) ma inne przyczyny — sama plastyka pochwy go nie wyleczy, a konieczne mogą być leki, leczenie cukrzycy lub konsultacja urologiczna. Dr Albayrak ocenia, z którym typem ma Pani do czynienia, i w razie potrzeby współpracuje z urologiem.
Znieczulenie i pobyt w szpitalu
Waginoplastykę zawsze wykonuje się na sali operacyjnej. Dr Albayrak preferuje znieczulenie podpajęczynówkowe, które nie wymaga intubacji i zwykle pozwala szybciej dojść do siebie, bez uczucia otępienia; anestezjolog wyjaśnia związane z nim niewielkie ryzyko, np. ból głowy. Znieczulenie ogólne również jest możliwe. W szpitalu spędza Pani jedną noc, następnego dnia może Pani wstawać i chodzić, a większość kobiet po trzech–czterech dniach radzi sobie ze zwykłymi codziennymi czynnościami. Ponieważ szwy znajdują się wewnątrz pochwy, sama plastyka pochwy nie pozostawia widocznej blizny (po perineoplastyce pozostaje cienka blizna na kroczu), a ból zwykle dobrze łagodzą przepisane leki przeciwbólowe.
Perineoplastyka przy bliznach po nacięciu krocza
Gdy wejście do pochwy wygoiło się z zagłębieniem, napiętym pasmem lub bolesną blizną, perineoplastyka usuwa tkankę bliznowatą i odtwarza poszczególne warstwy. To mniejsza operacja, którą często można wykonać w znieczuleniu miejscowym, a szpital zwykle opuszcza się tego samego dnia.
Rekonwalescencja
| Kiedy | Czego się spodziewać |
|---|---|
| Dzień 1 | Jedna noc w szpitalu; wstawanie i chodzenie |
| Dni 3–4 | Zwykłe, lekkie codzienne czynności |
| Dzień 6–7 | Kontrola i lot do domu |
| Tygodnie 1–2 | Powrót do pracy biurowej |
| Tygodnie 6–8 | Współżycie, dźwiganie ciężarów i sport — po uzyskaniu zgody lekarza |
W okresie rekonwalescencji ważne są: właściwa higiena intymna, unikanie długiego stania, zapobieganie zaparciom, unikanie dźwigania oraz przyjmowanie przepisanych antybiotyków.
Ryzyko
Możliwe ryzyka to krwawienie lub krwiak, zakażenie, rozejście się rany, ból lub uczucie ciasnoty podczas współżycia (niekiedy utrzymujące się trwale), zbyt wąskie wejście do pochwy, przejściowe trudności z oddawaniem moczu lub zaparcia, zakrzepica oraz rzadko uszkodzenie pęcherza moczowego lub jelita. Nie można zagwarantować lepszego czucia podczas współżycia, a rozluźnienie może powrócić z wiekiem lub po kolejnym porodzie.
Ciąża po waginoplastyce
Waginoplastyka nie wpływa na płodność, ale kolejny poród drogami natury może ponownie rozciągnąć tkanki — sposób porodu warto omówić z prowadzącym położnikiem. Jeśli planuje Pani dziecko w najbliższym czasie, zwykle lepiej poczekać; jeśli nie planuje Pani więcej dzieci lub kolejna ciąża to kwestia lat, można rozważyć operację.
Alternatywy nieoperacyjne
Przy niewielkim rozluźnieniu pochwy trening mięśni dna miednicy i niektóre zabiegi z wykorzystaniem energii mogą pomóc części kobiet; przy znacznym rozluźnieniu lub wypadaniu narządów nie zastępują one operacji. Zob. nieoperacyjne zabiegi intymne.
Ma Pani pytanie dotyczące swojej sytuacji?
Zespół dr Albayrak odpowie dyskretnie — bezpłatnie i bez zobowiązań.